บทที่ 18 ผ่านการทดสอบ

ไม่ใช่เพียงแค่รูปโฉมที่คล้ายคลึงกันราวกับแกะ แต่ยังรวมถึงรอยยิ้มที่หญิงสาวผู้นั้นเผลอแสดงออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

เปรมาพยายามข่มความตื่นตระหนกและความเคลือบแคลงสงสัยในใจเอาไว้ ก่อนจะรีบปรี่เข้าไปคล้องแขนวินทร์อย่างเอาอกเอาใจ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเพื่อเรียกสติ:

"พี่วินทร์คะ พี่ต้องทำงานหนักจนเพลียแน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ